Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
niedziela 19 listopada 2017 | imieniny obchodzi: Elżbieta, Seweryn, Paweł
INFORMACJE OGÓLNE
SAMORZĄD TERYTORIALNY
GMINNY PROGRAM REWITALIZACJI
KONKURSY, RANKINGI 2006 - 2010
GOSPODARKA
GOSPODARKA ODPADAMI
ZAGOSPODAROWANIE PRZESTRZENNE
KULTURA
EDUKACJA
SPORT
MIEJSKI KLUB SPORTOWY " SPÓJNIA"
HISTORIA MIEJSCOWOŚCI
TURYSTYKA
ROZWÓJ SPOŁECZEŃSTWA INFORMACYJNEGO
DNI OŚNA
OŚNO LUBUSKIE - WIDZIANE Z LOTU PTAKA
LINKI DO STRON INNYCH URZĘDÓW I INSTYTUCJI ZWIĄZANYCH Z REGIONEM
PKS, PKP
  Ogłoszenia drobne
czytaj »
Katalog firm
i stowarzyszeń
Tutaj na pewno znajdziesz firmę lub stowarzyszenia które działają w obrębie naszego miasta.
Wejdź sprawdź.


Zapraszamy
 
Pogoda w Ośnie Lubuskim
 









 
  
Lubień
  

Lubień, niemiecka nazwa Lieben,


Ilość mieszkańców: 253



Stara słowiańska owalnica, położona na obszarze, który sąsiadował z nadaniem Mroczka dla templariuszy w 1244 r. 27.10.1286 r. margrabiowie dołożyli zakonnikom z Sulęcina także „Lybnow”. Jednakże po rozwiązaniu templariuszy, gdy majątek ich przejmowali joannici, margrabiowie odmówili uznania ich praw do Sulęcina i 6 innych wsi, w tym Lubienia. Uczynił to w czasie bezkrólewia książę głogowski Henryk II, który sięgając po władzę w Nowej Marchii, przybył 21.02.1322 r. do Lubniewic. W 4 lata później miasto Sulęcin uznało władzę Wittelsbachów, przez co nadanie Głogowczyka stało się nieważne. Wieś była więc nadal w posiadaniu panującego, zaś spis dziesięcin biskupstwa lubuskiego ok. 1405 r. wykazuje, iż ”Lybnow” miało 64 łany, w tym 4 łany należące do proboszcza i sporą liczbę wolnych łanów rycerskich. Część z nich już w 1412 r. otrzymała w Lenno w „Libenaw” rodzina Rotzo lub Rotsch. W 1476 r. w „Liebenow” pojawiła się rodzina von Schlabendorf, wspomniana jeszcze w 1501 r., gdy trzecia część „Liueno” posiadała rodzina  Buntsch. Od 1536 r. jednym z dwóch właścicieli „ Lyvenow” była rodzina von Selchow. Pozostawała ona tu jeszcze w XVIII w.  Zniemczona nazwa wsi „Lieben” pojawiła się po raz pierwszy w spisie z 1608 r.
















Kościół – stan aktualny                                                   centrum wsi – stan aktualny

Z rodzina von Selchow związana jest fundacja nowego kościoła. Początki parafii w Lubieniu niektórzy badacze lokują nawet ok. 1200 r. Potwierdzenie znajdujemy dopiero pod rokiem 1405. Parafia należała do dekanatu Ośno w diecezji lubuskiej. Ówczesna świątynia nie dochowała się do naszych czasów, została bowiem w 1645 r. zastąpiona przez nowy kościół w 1645 r. wdowa Maria von Ilon podarowała kościołowi srebrny, pozłacany kielich wykonany przez mistrza B.W. Z połowy XVII w. pochodził również ołtarz przedstawiający scenę ukrzyżowania. Około 1830 r. zbudowano bodajże trzeci, istniejący do dziś kościół. Był on filią port. Parafii w Bobrówku. W kościele znajdowały się dwa dzwony, w tym starszy, przyozdobiony napisem gotyckiej minuskule: „ave Maria gracia plena dominus tecum bene …”   Drugi odlany został w 1864 r. przez C. Vosso ze Szczecina.

Majątek w Lubieniu z rąk von Selchowów przeszedł na rodzinę barona von  Foquette, a następnie na żonę hrabiego Heinricha XXXIX von Reuss,  z domu Knobelsdorf, która  jako  właścicielka figuruje w wykazie z 1804 r., choć już 3 lata wcześniej majątek przeszedł na własność rodziny von Zulow. W 1816 r. nabył go kapitan Heinrich Wilhelm von Sprenger, który posiadał go jeszcze w 1856 r.
Później pojawiła się rodzina Heymann, następnie Neumann.

Na początku XIX w. Lubień obejmowało 11 łanów i 39 domów. Było tu 5 chłopów, 12 zagrodników, 1 półzagrodnik, 15 komorników, kuźnia, cegielnia, 2 leśniczych na 2209 morgów (564 ha) lasu. Do Lubienia należało dwa folwarki: stary i nowy. W 1824 r. założony został folwark Bądecz, a między 1829-31 – Lubocin. W połowie XIX majątek Lubienia obejmował 5470 mórg ( 1396 ha) ziemi, w tym 2780 mórg gruntów ornych, 2450 – lasu i tylko 43 – łąk. W 1913 r. obszar gminy wiejskiej wynosił 355 ha, a dworski 1394 ha. Po wyzwoleniu kościół poświęcono już 29.08.1945 r. Należał wówczas do parafii w Ośnie. Obecną parafię utworzono 26.08.1985 r. W latach 40 Lubień stanowił gromadę w gminie Ośno, a od 05.12.1954 r. przez pewien czas podlegał Gromadzkiej Radzie Narodowej w Smogórach. Do 1975 r. znajdował się w powiecie słubickim. Ludność: 1809 r. – 248, 1913 r. – 405, 1939 r. – 307, 1949 r. – 100, 1958 r. 108, 1970 r. – 306 ( w tym 147 kobiet), 1978 r. – 341 ( w tym 172 kobiety).
















Okolice Lubienia - stan aktualny

 
«« wstecz
drukuj wyślij ten link
  
  
Maillista
Wpisz swój adres email.
- Aktualności
dopisz
  
Online: 2 odwiedzin: 3127164 top
Strona główna | Mapa | BIP |
© 2008 - 2017 Ośno Lubuskie. All rights reserved
Czas generowania strony : 0.25 sek.