Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. X
czwartek 21 września 2017 | imieniny obchodzi: Hipolit, Mateusz, Daria
INFORMACJE OGÓLNE
SAMORZĄD TERYTORIALNY
GMINNY PROGRAM REWITALIZACJI
KONKURSY, RANKINGI 2006 - 2010
GOSPODARKA
GOSPODARKA ODPADAMI
ZAGOSPODAROWANIE PRZESTRZENNE
KULTURA
EDUKACJA
SPORT
MIEJSKI KLUB SPORTOWY " SPÓJNIA"
HISTORIA MIEJSCOWOŚCI
TURYSTYKA
ROZWÓJ SPOŁECZEŃSTWA INFORMACYJNEGO
DNI OŚNA
OŚNO LUBUSKIE - WIDZIANE Z LOTU PTAKA
LINKI DO STRON INNYCH URZĘDÓW I INSTYTUCJI ZWIĄZANYCH Z REGIONEM
PKS, PKP
  Ogłoszenia drobne
czytaj »
Katalog firm
i stowarzyszeń
Tutaj na pewno znajdziesz firmę lub stowarzyszenia które działają w obrębie naszego miasta.
Wejdź sprawdź.


Zapraszamy
 
Pogoda w Ośnie Lubuskim
 









 
  
Świniary
  

Świniary, niemiecka nazwa Weinert

Ilość mieszkańców : 219

Wieś  po raz pierwszy wspomniana w 1317r. jako Swinar, a także Sczwyner, w 1405r. – Swiner. Znane są też z XIV w. zapisy Swinar Magnum, Swyner, Czweyner. Stąd na pocz. XVII w. w formie Zweinert i tak już do 1945r. E.Mucke prawidłowo skojarzył nazwę z funkcją książęcych świniopasów. Nazwa służebna, wyrażająca zajęcie dawnych mieszkańców osady. Obecne brzmienie ustaliła KUNM przed 1947r., zalecając przymiotnik „świniarski”.  

Dawna posiadłość biskupów lubuskich, potwierdzona 3.02.1317r. biskupowi Stefanowi II przez margrabiego  Waldemara . Po 1405r. 4 łany nabyła tu także kapituła lubuska. Po sekularyzacji  biskupstwa wieś przeszła w 1598r. na własność panującego, zrazu jako część domeny w Lubuszu , a od 1736r. włączona do nowo powstałej domeny w Pamięcinie. W 1844r. domena ta została przekształconą w Fideikomiß,czyli niepodzielną ordynację, księcia Prus (tytuł królewskiego brata), która przetrwała formalnie do 1945r.

Nie było tu nigdy siedziby rycerskiej, nie powstał żaden folwark ani pałac. Wymienia się jednak park krajobrazowy (1,3 ha) z II poł. XIX w. z wiekowym platanem o obwodzie 345 cm.
 1 km na pn.-zach.od wsi znajduje się  wzniesienie, zwane dawniej Schwarzer Berg („czarna góra”). Pół km na pn-wsch. od wsi, w pobliżu obecnego kempingu znajdowało się przed wojną wybudowanie Zweinert Bernauscher Ausbau.

Stara słowiańska owalnica o rodowodzie co najmniej XIII wiecznym.Z kolei historycy niem., powołując się na pierwotną wielkość wsi, twierdzą, że powstała ona w okresie kolonizacji  na prawie niemieckim.

W 1405r. wieś miała 64 łany i (w tym?) 4 łany kościelne, w 1718r. 66 łanów metrykalnych przeliczono na 64 łany metrykalne, w tym 2 kościelne, na pocz XIX w.podawano 28 łanów, w 1910r. wieś liczyła 1045 ha.
W XIV w. wieś mogło tworzyć 28 dwułanowych  chłopów. Na początku XVIII w. było tu 14 chłopów o zróżnicowanym stanie posiadania: jeden chłop 6- łanowy, (B.Krösner),czterech 5-łanowych, ośmiu 4-łanowych i jeden 3-łanowy, łącznie 61 łanów chłopskich. 1 łan miał też zagrodnik. Wiek  później nadal było 14 chłopów, 1 zagrodnik i 7 chałupników.
W 1939r. spisano tu 51 gospodarstw domowych.
Pańszczyzna została zniesiona przed 1718r. chłopi płacili 20,17,16 i 15 talarów czynszu , a wszyscy razem jeszcze 4 talary tzw. Cielęcego (Kalbsgeld), ponadto 15 kogutów i 106 jaj. Zagrodnik płacił 4 talary czynszu.
Sołtys wspomniany został ok.1405r. Miał 4 łany ziemi. W 1718r. sołtys J.Bensche był jednym z 5 – łanowych chłopów.
1809r.- 25 domów, 1982r.- 49 zabudowań. W okresie międzywojennym w pobliżu kościoła stała chata z podcieniami.
1800r.- 118 mieszkańców, 1910 r.(spis)- 275, było to chyba najwyższe zaludnienie w historii wsi, potem ludność zaczęła maleć,1939 r.(spis)-250; po wojnie liczba ludności zbliżyła się do przedwojennej, 1949r.-97, 1958r.-103, 1970r.(spis)-230, odtąd znów ludność systematycznie maleje, 1978r.(spis)-218, 1988(spis)-201, 1995r.- 198, 1996r.- 211.

Na pocz XVIII w.W mieszkańcy wsi  nosili nazwiska : Bellack (2) ,Bensche, Berger,Deuckert, Jacob, Kossner, Krössner, Pollien, Schentzke, Schmidt, Schultz,  Stetnitz , Thiemann, Zeidler.
Ziemię w Świniarach określono w 1718r. jako średnia , łąki natomiast złe. W 1718r. grunty orne uznano zdecydowanie za złe, podobnie jak łąki i stan hodowli. Ziemia podzielona była na 3 pola. Struktura zasiewów na 4 łanach chłopskich była następująca : żyto – 63%,  jęczmień – 27 %, owies i  groch po 3 %, wyka i tatarka po 2 % . Ośmiu chłopów miało łącznie 24 fury siana. Pogłowie na 4 łanach było następujące: 2 konie, 4 woły, 5 krów,  20 owiec , 5 świń, 5 gęsi.
W 1718r. karczmarz szynkował 18 beczek ośnieńskiego piwa.
Kowal został wspomniany na pocz. XIX w.
Brak wzmianek o posiadaniu lasów. W 1718r. drewno kupowano w odległości 2 mil od wsi.
Zbudowana w 1854r.  droga z Frankfurtu przez Ośno do Poznania,  dziś droga wojewódzka nr 137, ominęła wieś od wschodu.

W średniowieczu kościół  parafialny  w diecezji lubuskiej, dekanat Ośno. Parafia potwierdzona w 1405r. Po Reformacji kościół został afiliowany do parafii w Siennie. Po 1945r. w parafii katolickiej w Ośnie, od 1977r. w parafii św. Apostołów Piotra i Pawła (św.Ducha) w Kowalowie. Diecezji (zielonogórsko-gorzowska , dekanat Rzepin.
W XIV/XV w. kościół  uposażony był 4 łanami,  w 1718r. do parafii w Siennie należały tu jeszcze 2 łany.
W XV w. parafia płaciła 4 talenty kathedraticum.
XIX w. patronat nad kościołem należał do księcia Prus.

Kościół gotycki, murowany z kamienia i cegły, wzniesiony w XIV w. przebudowany w XVI w.(jedynie schematyzmy kościelne określają świątynię jako romańską i datują na XIII w.) Na pocz. XVIII w kościół otrzymał ambonę. Barok reprezentowała też chrzcielnica w kształcie kielicha oraz szafa stojąca w przedsionku wieży.
Wieża od zachodu, w górnej części drewniana. najstarszy dzwon odlany został w 1678r. przez Lorentza Kökeritza w Szczecinie. Dwa inne wykonane zostały w 1879r. w bochumskiej hucie.
Przez wiele powojennych lat kościół był prawdopodobnie nieczynny.
Współczesne schematyzmy podają, iż poświęcenie kościoła nastąpiło w 1945r. Jednakże schematyzm z 1949r. pomija w ogóle ten kościół schematyzmie 1959r. wspomniany został kościół pw. MB Częstochowskiej, jednakże bez daty poświęcenia. 26.07.1977r. został on afiliowany do parafii w Kowalowie.
Stary cmentarz wokół kościoła otoczony był murem z kamieni polnych. Nowszy cmentarz wytyczony został przed wojną przy drodze do Sienna, dziś prawdopodobnie już nie istnieje.
W 1718r. wspomniany został nauczyciel (nie miał ziemi).

 
«« wstecz
drukuj wyślij ten link
  
  
Maillista
Wpisz swój adres email.
- Aktualności
dopisz
  
Online: 6 odwiedzin: 3032837 top
Strona główna | Mapa | BIP |
© 2008 - 2017 Ośno Lubuskie. All rights reserved
Czas generowania strony : 0.24 sek.